Jestem pomysłem Pana Boga na człowieka fragment
-
Arkadiusz Frania

Tytuł: Jestem pomysłem Pana Boga na człowieka
Autor: Arkadiusz Frania
Wydawca: e+media
Rok wydania: Częstochowa 2010

 

Wizyta u Jacka Durskiego 

Byłem u Jacka Durskiego w Sosnowcu na początku stycznia dwa tysiące ósmego roku. Przy ulicy Czystej. Wejście od ulicy Krzywej, ale prosto udało mi się trafić, właściwie: traffic, gwar miejski, samochody i ludzie (nie chcę samochodów i ludzi), i chłód. Zima nabiera ciała, pręży się wściekła, spóźniona chce nadrobić stracony ciepłem czas. Jacek Durski jest pisarzem całym swoim jestestwem. Odkąd odkryto w nim talent, w który uwierzył, stał się zwierzęciem literackim, cudną hieną artystyczną, pożeraczem życia i rzeczywistości. Pisarz walczy z kamieniem. Między jednym a drugim łykiem herbaty gorzkiej (obaj nie słodzimy) wychodzi do łazienki, by urodzić skamielinę żrącą nerkę. Opłukana grudka, opiłek, kryształek złotego bólu stanowi przedmiot naszego podziwu. Kończę wizytę. Zbieram materiały do książki o Jacku Durskim. Boli mnie głowa, ale nie chce mi się jeść. Pisarz mówi o wielkiej miłości, o swoim pożądaniu, podnieceniu i rozterkach. O tworzeniu. O szczęściu bycia pisarzem. Czy uda mi się otrząsnąć z tej literatury? Skończenie i wydanie książki o nim pozwoli mi na zajęcie się sobą: pisanie wierszy. Jacek Durski gromadzi zapiski, tysiące drobiazgów. Posegregowane życie, przeszłość według tematów, ludzi, miejsc, zdarzeń. Skatalogowane „byłem” w folderach, w żółtych teczuszkach, które pisarz przenosi z pamięci. Jacek Durski jest odszczepieńcem, odmieńcem, cholerykiem literatury, jej najsłodszym gwałcicielem.

Cień Ara odniósł wrażenie, że Arowi szumi w głowie. Ten bowiem wypił dwa piwa i kieliszek pieprzówki. Mimo to dzień trzeba było zaliczyć do nietkniętych i niezinterpretowanych.


--------------------
ARKADIUSZ FRANIA
- Urodził się 4 maja 1973 roku w Przechlewie (obecnie woj. pomorskie). Poeta, prozaik, krytyk literacki. W 2003 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa  na podstawie rozprawy Powojenne dyskusje nad pozytywizmem. 1944/45-1948/49 (Uniwersytet Śląski). Opublikował cztery zbiory wierszy: na przykład mnie nie ma (1994,1996), powiedz mi siebie (1995,1996), na zimnym uczynku (1999), ale się nie budzę (2004), jedną książkę prozatorską: Jestem pomysłem Pana Boga na człowieka (2010) oraz cztery tomy krytycznoliterackie: „Solidne niefarbowane retro”. O poezji Tadeusza Gierymskiego (2004), Strażnicy i najeźdźcy. Zjawiska we współczesnej poezji regionu częstochowskiego (2005), Poświatowska, Marjańska, Cichla-Czarniawska. Trzy szkice typu ziemia-ziemia-ziemia (2007), Lipton story. Esencje krytyczne o sztuce pisarskiej Jacka Durskiego (2009). Mieszka w Częstochowie.